28 października 2026 r. lipińscy kadeci wyruszyli na kolejną wyprawę historyczno-krajoznawczą, tym razem na teren powiatów przysuskiego i szydłowieckiego. Celem wyjazdu było zdobycie złotej odznaki PTTK „Śladami mjr. Henryka Dobrzańskiego »Hubala«”, a przede wszystkim poznanie miejsc związanych z działalnością legendarnego dowódcy i tragicznymi losami mieszkańców wsi, którzy wspierali jego oddział.
Szczególnie poruszającym punktem wyprawy była wizyta w Gałkach, gdzie mieliśmy niezwykłą okazję spotkać się z panią Marianną Szczepańską, obchodzącą w tym roku setne urodziny. Pani Marianna podzieliła się z nami wspomnieniami dotyczącymi pacyfikacji rodzinnej wsi. Jej opowieść pozwoliła spojrzeć na tragiczne wydarzenia II wojny światowej z perspektywy osoby, która sama doświadczyła tamtych czasów. Była to wyjątkowa lekcja historii, której nie zastąpi żaden podręcznik.
Równie cenne okazało się spotkanie z panią Stanisławą Jędrasik. Na rodzinnej posesji, w domu należącym niegdyś do brata jej dziadka, przez sześć tygodni przebywał mjr Henryk Dobrzański „Hubal”. Pani Stanisława, opierając się na wspomnieniach swojej mamy, Bronisławy, przybliżyła nam okoliczności pobytu majora i jego żołnierzy w Gałkach. Dzięki tej opowieści mogliśmy poznać historię nie tylko wielkiego dowódcy, ale również zwykłych ludzi, których życie splotło się z losami jego oddziału.
Kolejnym przystankiem był Mechlin, gdzie przy miejscowej kaplicy znajduje się pomnik upamiętniający 23 mieszkańców wsi. W marcu 1940 roku zostali oni aresztowani przez Niemców za współpracę z oddziałem Hubala, a następnie rozstrzelani na radomskim Firleju. Zatrzymaliśmy się w tym miejscu, wspominając ludzi, którzy za pomoc polskim żołnierzom zapłacili najwyższą cenę.
Następnie udaliśmy się do Huciska, miejscowości związanej z walkami Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego. Odwiedziliśmy pomnik upamiętniający potyczkę hubalczyków z wojskami niemieckimi oraz miejsce, w którym w kwietniu 1940 roku rozstrzelano mieszkańców wsi w ramach niemieckich represji. Historia Huciska przypomina zarówno o odwadze polskich żołnierzy, jak i o dramatycznych konsekwencjach, jakie ponosiła ludność cywilna.
Jednym z ostatnich punktów naszej wyprawy był cmentarz ofiar pacyfikacji Skłobów. Spoczywa tam 246 mężczyzn zamordowanych przez Niemców 11 kwietnia 1940 roku. To miejsce szczególnie mocno uświadamia skalę tragedii, jaka dotknęła mieszkańców regionu w odwecie za działalność oddziału Hubala.
Wyprawa była czymś znacznie więcej niż kolejnym etapem zdobywania turystycznej odznaki. Stała się żywą lekcją historii, podczas której poznawaliśmy przeszłość poprzez odwiedzane miejsca, zachowane pamiątki i przede wszystkim wspomnienia ludzi będących strażnikami lokalnej pamięci.
Najcenniejsze okazały się spotkania z panią Marianną Szczepańską i panią Stanisławą Jędrasik. Ich opowieści przypomniały nam, jak ważne jest słuchanie świadków historii i przekazywanie ich wspomnień kolejnym pokoleniom. To właśnie dzięki takim spotkaniom wydarzenia sprzed ponad osiemdziesięciu lat przestają być jedynie datami zapisanymi w podręcznikach.
Wróciliśmy z wyprawy bogatsi nie tylko o wiedzę i kolejne doświadczenia na szlaku PTTK, ale również o refleksję nad odwagą, poświęceniem i ceną, jaką mieszkańcy polskich wsi zapłacili za wierność Ojczyźnie.
Bo wędrówka śladami Hubala to nie tylko poznawanie historii – to także pielęgnowanie pamięci o tych, którzy ją tworzyli.